• start
  • biografie
  • opdrachtgever
  • nieuw 10
  • contact
  • oproep

Opdrachtgevers Groter Groeien artikel ...


Respect voor dieren

De meeste kinderen zijn dol op dieren. Ze raken vertederd bij het zien van een nest jonge puppy’s en willen hen het liefste állemaal mee naar huis nemen. Toch gaat niet elk kind even zorgvuldig met dieren om. Een enkeling maakt er zelfs een sport van om ze te treiteren. Helaas krijgen ook niet alle kinderen het goede voorbeeld. Wat kun je als ouder doen om je kind respect voor dieren bij te brengen?

Anneke schrok onlangs erg toen haar zoontje Tim (6) overstuur vanaf de speelplaats voor hun huis naar binnen rende. ‘Hij vertelde mij dat enkele van zijn vriendjes met een egel aan het voetballen waren. Een egel die nog leefde. Ik was ontzettend blij dat hij dit kennelijk zo erg vond dat hij direct was weggevlucht. Buiten bleken de daders gevlogen; de mishandelde egel kon ik niet meer vinden. Ik heb direct de andere ouders gebeld. De meesten van hen schrokken net zo erg als ik en hebben hun kind er streng op aangesproken. Maar nog het ergste vond ik de reactie van één vader. ‘Ach, dat is nu eenmaal normaal kattenkwaad,’ zei hij laconiek. ‘Niet mee zitten, dat gaat vanzelf over.’’

Ook Niels Dorland, woordvoerder van de Dierenbescherming, vindt een dergelijke reactie schokkerend. ‘Mijns inziens is dit absoluut géén normaal kindergedrag en het is zeker niet iets wat door de vingers gezien moet worden. Dierenmishandeling is strafbaar, óók voor kinderen. Want dit kan van kwaad tot erger gaan. Amerikaans onderzoek heeft aangetoond dat kinderen die dit doen sneller op het criminele pad terecht komen; en seriemoordenaars blijken in hun jeugd allemaal te zijn begonnen met het kwellen van dieren.’

Gelukkig zijn er maar weinig kinderen zoals de vriendjes van Tim. Recent onderzoek van Kids for Animals, de jeugdclub van de dierenbescherming, wees uit dat twee op de drie kinderen bij een ramp thuis eerder zijn huisdier meeneemt dan knuffels of speelgoed. Vijfentachtig procent vindt dat dieren niet gebruikt mogen worden als proefdier en de helft is voor een dierentraining bij de aanschaf van een huisdier. Hieruit blijkt wel dat veel kinderen erg betrokken zijn bij dieren. Mirthe’s dochter Marianne (7) is lid van Kids voor Animals en er gaat voor haar niets boven dieren. ‘Al sinds ze een baby was is ze dol op onze katten. Ik heb haar zelfs als peuter nooit kunnen betrappen op het trekken aan een staart of zo. Ze voelt feilloos aan dat ze liefdevol met hen om moet gaan. Ik denk dat wij haar dat ook hebben meegegeven want voor mij zijn onze katten gewoon gezinsleden.’ Marianne is net als dertig procent van alle kinderen in Nederland bereid om wat van haar zakgeld in te leveren voor het helpen van mishandelde dieren.

Anderzijds is er een groei van het aantal kinderen dat zich respectloos opstelt naar dieren. Zeker in de grote stad. De Dierenambulance van Amsterdam ziet de afgelopen jaren een toename van dierenmishandeling door kinderen en dan met name in de ernst ervan. Berby van Teijlingen, woordvoerder van de Dierenambulance: ‘Vroeger kreeg een gewonde duif in een goot wel eens een schop; nu wordt er uitgebreid gevoetbald met een halfdood konijntje. Kinderen zijn agressiever geworden.’

En banger. Van Teijlingen verhaalt over die keer dat kinderen steentjes gooiden naar een gewonde zwaan, maar angstig achteruit deinsden toen medewerkers van de Dierenambulance het dier weg tilden. ‘Kinderen zijn vervreemd geraakt van dieren. Zeker in achterstandswijken in de grote stad is geen ruimte en geld om huisdieren te houden. Terwijl dat toch dé ultieme manier is voor een kind om vertrouwd te raken met dieren.’ Op school wordt dan wel aandacht aan de natuur besteed en aan zaken als de voedselketen, maar informatie over hoe je met dieren omgaat, daar is weinig ruimte voor. De Dierenbescherming probeert daar verandering in te brengen door lespakketten samen te stellen. Goede voorlichting is heel belangrijk, zeker ook voor kinderen uit andere culturen, die vaker dan Nederlandse kinderen opgroeien zonder huisdier. Maar ook lessen over insecten zijn heel nuttig. Zomaar een lieveheersbeestje doodtrappen is immers óók verkeerd gedrag. Door kinderen kennis te bieden, leer je hen netjes met dieren om te gaan.

Die ervaring heeft ook Angela, moeder van Tom en Julia (7). ‘Toen ik mijn tweeling eens vol plezier mieren zag doodtrappen heb ik hen apart genomen en hen van alles uitgelegd over het nut van deze dieren. Samen hebben we zitten zoeken naar informatie en foto’s op internet. Ze luisterden ademloos naar me. Een dag later zaten ze opnieuw bij de mieren. Maar nu met een vergrootglas.’

Opvoedkundig is het veel beter een muis te vangen en buiten te zetten dan hem dood te slaan. Helaas krijgen veel kinderen een slecht voorbeeld van hun ouders. En niet alleen op het gebied van spinnen of muizen. Ze horen hun moeder tieren over ‘die rotbuurkat’, die maar in de bloemen plast, en zien haar een emmer water over het beest heen gooien, in plaats van een rustig gesprek met de buren aan te gaan. Ook komt het nog veel voor dat mensen in een opwelling een dier nemen en zich er daarna vanaf maken. Vaak gebeurt zo’n impulsaankoop omdat een kind het dier graag wil. Maar het is heel belangrijk om van te voren goed te beseffen wat je in huis haalt. Dorland: ‘Zo kan een kind makkelijk enthousiast raken bij het zien van een hamster. Het is goed om uit te leggen dat een hamster eigenlijk de hele dag slaapt en pas ‘s nachts wakker wordt. Is dat wel zo leuk? Je moet er als ouder goed over nadenken of je je kind zijn zin geeft. Want vaak is het zo dat kinderen al na een paar weken op een beestje zijn uitgekeken. Zo gaat dat nu eenmaal, net als met speelgoed. En vaak krijgen ouders er ook genoeg van om de kooi schoon te maken. Daardoor worden er nog altijd veel dieren gedumpt. Konijnen, bijvoorbeeld. Sommige mensen denken naïef: ach, die overleeft het wel in de vrije natuur. Maar zo’n dier kan zichzelf helemaal niet redden.’ ‘Maar soms toch nog net lang genoeg om zich met andere gedumpte beesten of wilde konijnen voort te planten,’ vertelt Van Teijlingen. ‘Zodat je een ware konijnenplaag kunt krijgen in binnentuinen of parken. Zielig voor de beesten maar ook gevaarlijk met het oog op ziektes.’ Onnodig om te zeggen dat dit soort voorbeelden voor kinderen opvoedkundig gezien heel slecht is.

Wilma de Cuijk, moeder van Cynthia (8): ‘Cynthia kwam op een dag heel enthousiast thuis met verhalen over kleine caviaatjes die bij een klasgenoot waren geboren. Ze wilde niets liever dan er eentje hebben. Ik ben met haar mee geweest en ik moest toegeven: het waren vertederende beestjes. Maar we hebben besloten er eerst een tijdje over na te denken. We hebben wat boekjes uit de bibliotheek gehaald en Cynthia heeft zich helemaal ingelezen. Om de paar dagen gingen we langs bij haar vriendinnetje en Cynthia bleef enthousiast. Voordat we besloten er eentje te nemen, hebben we eerst een paar oppasadresjes gezocht voor als we op vakantie gaan. Gelukkig wilden opa en oma en onze buurvrouw best oppassen. Als afsluiting hebben Cynthia en ik een soort contractje opgesteld dat zíj voor haar cavia zou zorgen. Gewoon om haar duidelijk te maken dat het een hele verantwoordelijkheid is. Al deze dingen hebben heel goed gewerkt: we hebben het diertje al een jaar en Cynthia heeft nog nooit geklaagd over zijn onderhoud. Ze weet gewoon dat het haar taak is.’

Betrap je je kinderen op een respectloze houding naar dieren, praat er dan over. Maak duidelijk dat het levende wezens zijn met gevoel en recht op een fijn leven. Geef hen zoveel mogelijk voorlichting, stimuleer het kijken naar dierenprogramma’s en neem je kinderen mee naar plaatsen waar ze op een leuke manier met dieren in aanraking komen. De meesten vinden dat helemaal geweldig! Zie je andere kinderen dieren mishandelen? Praat met hun ouders maar houd zelf ook een extra oogje in het zeil. Het kán een teken zijn dat ze zelf met huiselijk geweld te maken hebben...

Kader

Op zoek naar een dier?

Sta je er met het hele gezin achter om een dier in huis te nemen? Neem dan eens een kijkje in een asiel of andere opvang, bijvoorbeeld voor knaagdieren. Internet wijst de weg naar een juiste plek in je buurt. Er zitten absoluut niet alleen afdankertjes of dieren met een gebruiksaanwijzing maar ook veel kittens en lieve schootdieren. Dieren uit dierenwinkels zijn daarentegen vaak gestrest; de hokjes waar ze in zitten zijn klein en ze worden nerveus door alle drukte. Helaas wordt er ook niet altijd even goede voorlichting gegeven en komt het voor dat een diertje ziek is. Bovendien geldt voor een dierenwinkel: eens gekocht blijft gekocht. Een asiel of opvang is niet commercieel en de vrijwilligers die er werken kennen het dier dat je meeneemt door en door. Ze weten precies of het goed met kinderen of andere dieren matcht. Het heeft alle prikken gehad, is gechipt én je krijgt garantie. Niet alleen worden een bepaalde periode mogelijke kosten vergoed als je dier ziek blijkt, ook kun je het dier terugbrengen als het onverwachts niet gaat. Het kan immers zijn dat je kind allergisch blijkt of toch angstig is voor het nieuwe huisgenootje. Wil je een echt rasdier? Zoek dan een fokker die is aangesloten bij een rasvereniging en ga níet voor een goedkope aanbieding op bijvoorbeeld Marktplaats. Bij een erkende fokker weet je zeker dat het dier gezond is en niet geboren is bij een moeder die verwaarloosd in een schuurtje zit en alleen fungeert als broedmachine. Dit soort praktijken komt helaas regelmatig voor!

Kader

Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren

‘Helaas komt dierenmishandeling door kinderen inderdaad steeds meer voor. Steeds meer kinderen zien een dier als een ding. Dit komt onder andere omdat we vervreemd raken van de natuur. Kinderen denken dat melk uit een fabriek komt en zijn vertrouwd geraakt met de paarse, onnatuurlijke Milka-koe. En voor dat waar je afstand toe voelt, heb je ook minder mededogen. Bovendien krijgen kinderen verwarrende boodschappen mee. Nog altijd worden veel dieren zomaar ergens gedropt wanneer de vakantieperiode aanbreekt. Als een kind ziet dat een dier als een oude fiets wordt weggedaan, hoe kunnen ze dan zelf respect aanleren? Ook verwarrend is het wanneer huisdieren met alle liefde worden omringd maar er ondertussen wel een stuk karbonade uit de bio-industrie op het bord ligt ’s avonds. Vaak wordt daar nog over gelogen ook. Ouders sussen hun kinderen met woorden als: dit komt van een heel oud varken dat een prachtig leven achter de rug heeft. Ze verzwijgen dat biggetjes onverdoofd gecastreerd worden en hun hele leven doorbrengen in een donker, betonnen hok. Dat wat wij dieren aandoen wordt vergoelijkt en dat gaat zich uiteindelijk toch wreken. Kinderen leren dat dieren er zijn om door ons gebruikt te worden in plaats van dat het levende wezens met rechten zijn. Goede voorlichting voor kinderen is belangrijk. De Partij voor de Dieren pleit voor meer educatie. Ik heb zelf een dochter van bijna zeven en zie dat het ook haar aan goede voorlichting ontbreekt. Als ze met haar klas naar een kinderboerderij gaat vindt ze dat prachtig. Maar ze hoort niet dat de jonge dieren daar alleen rondlopen om publiek te trekken en later naar de slacht gaan. Er is immers helemaal geen plek om hen allemaal te houden... Ik vind dat een kind recht heeft op complete informatie en dan zelf een afweging kan maken of het daar achter kan staan of niet.

Dierenmishandeling door kinderen dient heel serieus genomen te worden. Misdaden tegen de mens beginnen met geweld tegen de meest weerloze wezens. Dat moet bij de basis aangepakt worden. Een maatschappij waar met gevoel met mensen wordt omgegaan begint met een respectvolle houding ten opzichte van dieren.’

www.partijvoordedieren.nl

www.dierenbescherming.nl

www.dierenambulance-amsterdam.nl

Kids for Animals is de jeugdafdeling van de dierenbescherming. Er zijn 30.000 kinderen lid van. Acht maal per jaar verschijnt een magazine waarin op speelse wijze aandacht besteed wordt aan het dierenwelzijn. Meer informatie: www.kidsforanimals.nl

Ga pagina terug  Ga naar boven

Heb je ook een interessant verhaal dat je (anoniem) in een tijdschift zou willen vertellen? Stuur dan een mail naar


© Lydia van der Weide